قطعه شمارهٔ ۱۹

برداشت: به این فکر افتادم که در مسیر راه، زیبایی‌اش را تماشا کنم و از او تقدیر کنم، زیرا زیبایی چهره‌اش به حدی است که حسادت آفتاب را برمی‌انگیزد.

برداشت: در یک شهر، آتش غم و اندوه جدایی همه جا را فراگرفته است و من اولین کسی هستم که به خاطر عشق و محبت به تو گرفتار شده‌ام.

برداشت: با یک نگاه و اشارهٔ محبت‌آمیز، مرا در جمع بندگانت قرار بده تا همیشه به شکرگزاری و سپاس از تو مشغول باشم.

برداشت: شخصی با دل بزرگ به من سفارش کرد که مواظب باش سر و صدا نکنم، زیرا دوست نمی‌خواهد صدای من را بشنود.

برداشت: عشقی که در دل داری، خود را نیاز به توضیح و توصیف نبیند؛ کافی‌ست فقط به عشق نگاه کنی تا او با تمام وجودت آشنا باشد.