قطعه شمارهٔ ۱۴

برداشت: شبی را می‌خواهم که در آن به طور مخفیانه از عشق تو صحبت کنم، دور از چشم آشناها و بیگانه‌ها.

برداشت: من آنچنان در دلم مشغول زیبایی‌های زلف تو هستم که مانند گوی در بازی چوگان، از چیزی غیر از تو غافل و بی‌خبر هستم.

برداشت: اما هر گناهی را جزایی هست، جزای عشق، سختی‌هایی است که از سوی رقیبان به وجود می‌آید.