قطعه شمارهٔ ۸

در این بیت، شاعر به بیان زیبایی و خاص بودن دهنی (دهان) اشاره می‌کند. او تأکید می‌کند که هرچند دهنی بزرگ‌تر از دهن معشوق وجود دارد، اما به نظر او دهنی که از آن معشوق تنگ‌تر باشد، خاص‌تر و زیباتر است؛ زیرا نه تمامی دهن‌های تنگ خوشمزه و شیرین هستند. در واقع، شاعر به نسبت زیبایی و جذابیت دهن‌های مختلف اشاره دارد.