گفتم چه کردهام که نگاهم نمیکنی؟
وآن دوستی که داشتی اول چرا کم است؟
دربارهٔ این سروده
در این شعر، گوینده از محبوبش میپرسد که چرا به او نگاه نمیکند و چرا دوستی که در گذشته داشتند، اکنون کمتر شده است. پاسخ محبوب این است که به خاطر این که او در سن هفتاد سالگی هنوز به شادی و خوشی میاندیشد، در حالی که در این سن، باید بیشتر در فکر ماتم و اندوه باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتا به جرم آنکه به هفتاد سالگی
سودای سور میپزی و جای ماتم است