شعر ۲۳ - فی مدح صاحب دیوان

برداشت: این دنیا جاودانه نیست و مقام و زندگی نیکو در جایی دیگر و در آینده‌ای نزدیک وجود دارد.

برداشت: شخصی بزرگ و با دانش که همانند کسی است که در مقام و شخصیت بلندمرتبه قرار دارد، با شخصیتی سرشار از فخر و افتخار و برتری، به دور از هر گونه خودخواهی و خودپسندی زندگی می‌کند.

برداشت: عدل به هیچ وجه ظلم نمی‌کند و تنها بر کسی که به او ظلم کند، ظلم می‌کند.

برداشت: انسان به امید رحمت الهی به سوی ما می‌آید و دنیای فانی را با سرای جاودانی معامله می‌کند.

برداشت: من امیدوارم به تو که بهترین امیدها است و وقتی قصد می‌کنم، به بهترین هدف می‌رسم.

برداشت: زندگی مردم در سایه او همواره خوش و آرام است.

برداشت: این اثر از محتوای زاکیات که به خوبی توصیف شده، به محمد بن محمد بن محمد نسبت داده می‌شود.

برداشت: آدمی گمان می‌کند که با تلاش خود به راه درست می‌رسد، ولی کسی که خدا راهش را نشان دهد، در واقع راه یافته است.