شعر ۱۹ - وله ایضا

برداشت: ای پادشاهان زیبایی، با نرمی و آرامش به من نگاه کنید یا دوستان، رحم کنید بر حالتی که در مستی دچارش شده‌ام.

برداشت: شما بوی خوش مشک را به شدت منتشر کرده‌اید و زیبایی گل‌ها را تحت تأثیر قرار داده‌اید.

برداشت: هر جایی که شما فرود بیایید، خوشی‌ها و لذت‌ها به ما می‌رسند و روحیه و شادی ما را تقویت می‌کنند.

برداشت: شما با دانش خود در بابل به قدری آشنا هستید که می‌توانید به دیگران سحر و جادو یاد بدهید.

برداشت: ای عاذل، از سرزنش دست بردار، چرا که نصیحت تو تنها زشتی به همراه دارد.

برداشت: در اینجا گفته شده است که وقتی در مورد موضوعی صحبت می‌شود، اگر به جزئیات و اطلاعات دقیق آن موضوع آگاه نباشی، نمی‌توانی به خوبی درک کنی که چه چیزی مورد بحث است. به عبارت دیگر، داشتن اطلاعات کامل و دقیق ضروری است تا بتوانیم به درستی از شوق و جذابیت موضوع آگاه شویم.

برداشت: عشق باعث شده است که جوانی و شادابی من تحت تأثیر قرار گیرد و به نوعی همانند دیوانگی به من غلبه کند.

برداشت: چشم‌های تو مرا ترک گفت و اکنون من در بیابان‌ها مانند مجنون wandering می‌کنم.

برداشت: وقتی که شعر می‌نویسم و احساساتم را در قالب کلمات بیان می‌کنم، اشک‌هایم را نثار می‌کنم و گفت‌وگویم را به صورت نثر و نظم ادامه می‌دهم.

برداشت: آتش عشق و زیبایی غمگین تو قلبم را سوزانده و در درونم شعله‌ای از یاد تو باقی گذاشته است.

برداشت: اگر نبود گناهانی که از نظرها سر می‌زند، قلب ضعیف من بار گناهی را بر دوش نمی‌کشید.

برداشت: تنها داستان من مانند دامن گسترده‌ای است که ظلمی بی‌رحم بر آن سنگینی می‌کند و بار دیگری را به دوش می‌کشد.

برداشت: اگر از عشق و دلبستگی‌‌ها بگویم، حتی کوه‌ها را هم به گریه می‌اندازم.

برداشت: این بیت به توصیف زیبایی و جذابیت یک غزال می‌پردازد که نظر همه را جلب می‌کند. به نوعی گفتن این است که نگاه به غزال، احساسی عمیق و شگفت‌انگیز در دل ناظران ایجاد می‌کند.

برداشت: در گلدان و باغ، نسیم به آرامی می‌وزد و عطر دل‌انگیزی را به همراه خود می‌آورد و همه چیز را به زیبایی می‌نگارد.

برداشت: هرگز نمی‌توانم از خواب سبک زندگی‌ام بیدار شوم، اگر تو به من از لبه‌های جام شراب بدهی.

برداشت: ای کسانی که از دیار لیلی می‌روید، شگفتا چگونه می‌توانید صبر کنید؟

برداشت: منای این بیت به این صورت است که شخصی در حال ابراز احساسات و غم و اندوه خود درباره یک عشق ناچیز و نابود شده است. او به عشق خود اشاره می‌کند که چطور از دست رفته و به یاد شخصی که او را کشته، دلتنگی و سوگواری می‌کند. همچنین به دومین شخصی که به نوعی در زندگی‌اش تأثیر گذاشته، نیز اشاره می‌کند، نشان‌دهنده این است که او از دو طرف دچار درد و خیانت شده است. این ابراز احساسات در قالب شعر، نشانگر عمیق بودن اندوه و گمگشتگی عاطفی اوست.

برداشت: تو ای معشوق بی‌نظیر، همچون کعبه‌ای از زیبایی، برای عاشقان مبهوت و پریشان، مایه‌ی الهام و جاذبه‌ای هستی که در میان گرد و غبار دنیای واقعی، به سوی تو می‌شتابند.

برداشت: اگر از گفتگوهای بیهوده دست بکشی، پس به کدام سخن می‌توانی دلخوش کنی؟

برداشت: این عبارت به معنای این است که تمام عمر انسان به صورت متوالی در حال گذر است و به زندگی او ویژگی‌ها و شرایط خاصی داده شده است. با این حال، خداوند می‌تواند پس از آن، تغییراتی در اوضاع و احوال به وجود آورد. این نشان‌دهنده‌ی این است که همیشه امکان تغییر و تحول در زندگی وجود دارد و هیچ چیزی ثابت و غیرقابل تغییر نیست.