شعر ۱۵ - فی‌الغزل

برداشت: من دلبسته‌ی چشمان ظریف و دلربا شده‌ام و نمی‌توانم به خاطر نجابت و عفاف خودم، بر اشتیاق‌ام غلبه کنم.

برداشت: در دین عشق، پیروی از یک نوآوری را دوست دارم حتی اگر ناظر سختگیر و خشن باشد.

برداشت: این جمله به این معناست که کسی که دلی پاک و صمیمی دارد، باید از افرادی که از روی بی‌توجهی و بی‌محلی شکایت می‌کنند، دوری کند، زیرا اینگونه افراد خود نیز نسبت به دیگران بی‌مهر و سست‌دل هستند.

برداشت: اجازه بده که من را با نگاه خودت هدف‌گیری کنی، زیرا تیرهای چشمانت برای هر کسی که بخواهد به زیبایی تو دست یابد، بسیار مؤثر است.

برداشت: در دل صیاد، عشق و محبت به‌قدری قوی است که حتی قهرمانان زاهد و پارسا نیز نمی‌توانند از چنگال او در امان بمانند.

برداشت: اگر حکیم لاغر و بیمار مانند او بود، حتی اگر جالینوس هم بود، به هیچ‌وجه مورد توجه قرار نمی‌گرفت.

برداشت: چقدر راحت و خوشایند است سفر به دنیای خواب و خیال، هنگامی که چشم‌ها از زمانی که معشوقان دور شده‌اند، به خواب نرفته‌اند.

برداشت: ترکیب درون من و قدرتی که در وجودم احساس می‌کنم، به گونه‌ای است که اگر از آن بخواهم، حتی نازک‌ترین و ضعیف‌ترین مو را هم می‌تواند متاثر کند.

برداشت: دل سنگی تو به شدت می‌لرزد و می‌خواهد تغییر کند.

برداشت: تو اولین عاشق هستی و ای لطیف، هیچ‌کس نمی‌تواند تو را بی‌محبت ببیند.