شعر ۷ - فی الشیب

برداشت: اگر از مردم دوری گزیدم و جز سکوت را انتخاب کردم، نباید مرا سرزنش کنید، چرا که دلیل این کارم روشن است.

برداشت: زمانی که به من فشار آورد و اندامم را خم کرد، به یاد می‌آورم که قبلاً با قامتی راست و استوار مانند شاخه‌ی درخت بید راه می‌رفتم.

برداشت: من همیشه با شیران سرزمین حق مبارزه کرده‌ام، اما امروز از ماری ترس دارم.

برداشت: چگونه می‌توانم پس از روزهای جوانی شاد باشم؟ در حالی که عمر سپری شده و روزهای خوش به پایان رسیده‌اند.