رباعی شمارهٔ ۴۸

شاعر در اینجا اشاره دارد که اگر فردی دارای فضایل و خوبی‌ها باشد یا حتی اگر به اندازه دریا بزرگ باشد، اما باعث ناراحتی دیگران شود، هیچ ارزشی ندارد. همچنین، اگر فردی با وجود نقص‌ها و عیوبش دست و دلباز و کریم باشد، عیب‌های او بخشی از هنر اوست و زشتی‌هایش می‌تواند زینت و زیبایی او به حساب آید. در حقیقت، اهمیت شخصیت و رفتار فرد بیشتر از ویژگی‌های ظاهری و نواقص است.