تنها ز همه خلق و نهان میگریم
چشم از غم دل به آسمان میگریم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از عمق درد و غم خود صحبت میکند. او تنها و مخفیانه اشک میریزد و نگران دلbroken خود است. همچنین، او به یاد گذشتههایش و سالهایی که از دست رفتهاند، به شدت ناراحت و گریان است. شعر حس تنهایی و اندوه عمیق او را به تصویر میکشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
طفل از پی مرغ رفته چون گریه کند
بر عمر گذشته همچنان میگریم