رباعی شمارهٔ ۹

برداشت: خداوندی که بر ما نعمتی عطا کرد، جهان را به گونه‌ای پایه‌گذاری کرد که شایسته و مناسب باشد.

برداشت: کسی که به دلیل خاصی چیزی را به شما نمی‌دهد، نباید انتظار داشته باشید که به سادگی به او بدهید. به عبارتی، در این دنیا هر چیزی معمولاً دلیلی برای خود دارد و اگر فردی در توانایی‌اش چیزی را به شما نمی‌بخشد، از آن طرف هم نباید به او چیزی بدهید که برایش ارزشمند است.