ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت
بیفایده عمرم چو شبِ مست برفت
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به احساس ناامیدی و بیفایده بودن عمرش اشاره دارد. او میگوید که عمرش به سرعت و به راحتی سپری شده و افسوس میخورد که هیچ لحظهای از آن ارزشمند نبوده و به بیخودی از دست رفته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عمری که ازو دمی به جانی ارزد
افسوس که رایگانم از دست برفت