گر در همه شهر یک سر نیشترست
در پای کسی رود که درویش ترست
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره میکند که اگر در تمام شهر کسی وجود داشته باشد که با درد و رنج بیشتری مواجه است، در نهایت همگان به سمت او جلب میشوند. با وجود تمام راستیها و معیارها، میل و کشش مردم به سمت کسی است که در رنج و درویشی بیشتری زندگی میکند. در واقع، این ابیات به جاذبهای اشاره دارند که افراد در حال رنج و سختی دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با این همه راستی که میزان دارد
میلش طرفی بود که آن بیشترست