آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست
پنداشت که مهلتی و تأخیری هست
دربارهٔ این سروده
این شعر به ضرورت اقدام و آمادهسازی در برابر چالشها اشاره دارد. شاعر با انتقاد از کسانی که منتظر فرصتها میمانند، به آنها میگوید که زمان از دست میرود و باید هر چه سریعتر اقدام کنند و از موقعیتهای خود استفاده کنند. به عبارتی، باید بار سفر را ببندند و برای رویارویی با شرایط آماده شوند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گو میخ مزن که خیمه میباید کند
گو رخت منه که بار میباید بست