در مرثیهٔ سعد بن ابوبکر

برداشت: هیچ باغی مانند آن درخت نبود که طوفان مرگ بدون هیچ رحمتی آن را از ریشه جدا کرد.

برداشت: به دوستی این جهان چه کسی می‌تواند اعتماد کند؟ زیرا نگاه‌های شوخی و سرزنده همیشه وجود دارد و ممکن است به هر کسی بیفتد.

برداشت: خدایا، لطف خود را شامل حال او کن و روحش را خوش‌حال نگه‌دار تا از زندگی‌اش راضی باشد و از آن لذت ببرد.

برداشت: سعد ابوبکر سعد بن زنگی به فرزندش امید و روحیه‌ای می‌دهد که او را در زندگی یاری می‌کند و ناتوانی او را نمی‌کشد.

برداشت: اگر خورشید هم باشد، سایه باز هم باقی می‌ماند. امیدوارم پیوند و ارتباط اهل خانواده و نزدیکان همیشه برقرار بماند.

برداشت: در باغستان پادشاهی، درختی با ثبات و سرسبز وجود دارد که نشانه‌ی رفاه و خوشبختی است و همیشه جوان و سرزنده باقی می‌ماند.

برداشت: من یک بار دعای تو را گفتم و حالا می‌خواهم دعای دشمن تو را بگویم. اگر این دعا خوب نیست، از آن خوشنود نباش.

برداشت: هر کسی که بخواهد بر خلاف تو عمل کند، در نهایت به خانه خود بازمی‌گردد، در حالی که اسبش را بدون سوارکارش خواهد یافت.