در مرثیهٔ اتابک ابوبکر بن سعد زنگی

برداشت: به خاطر تجربه‌ای که در این دوره داشتم، نباید دوباره دل را به کسی بسپارم، چون خستگی و رنجی که اکنون تحمل کردم، ناشی از این اتفاق است.

برداشت: زمانی که دوران بوبکر سعد به پایان رسید، هنوز نور و درخشش ستاره سعدش ادامه داشت و خاموش نشده بود.

برداشت: امید به امنیت و سلامتی، در دل من طنین‌انداز می‌شود و آرزو می‌کنم که خوشبختی و کامیابی ابوبکر زنگی ادامه داشته باشد.

برداشت: هنوز زخمِ اول تازه بود که فشار سختی‌های زندگی، زخم دیگری بر آن افزود.

برداشت: این بیت به معنای این است که چیزی که از دل رفته و از یاد فراموش نمی‌شود، نه تنها یک حسرت و درد نیست، بلکه داستان و احساسی است که همیشه باقی خواهد ماند. به عبارتی، برخی احساسات و یادها چنان عمیق و ماندگارند که هرگز از یاد نخواهند رفت.

برداشت: عروسِ سلطنت، دختر زیبا و با ویژگی‌های خاصی است؛ اما متأسفانه این دختر به همسرش وفاداری نشان نمی‌دهد و در عشق سست است.

برداشت: نه تخت سلیمان، که به باد رفته باشد، بلکه هر کجا که تختی وجود دارد، سرنوشتش نیز به دست باد می‌سپارد.

برداشت: موجودات و مخلوقات مدام در حال تغییر و تبدیل هستند؛ اما زمین به طور ثابت همان سرزمین و قلمرو کی‌خسرو و پادشاهان دیگر مانند تور و قباد باقی مانده است.

برداشت: شنیده ایم که با همه دوستی میکرد اما نشنیده ایم که به کسی عهد و وفا کرده باشد.

برداشت: وقتی که مانند یک کودک، با همه چیز بازی کرد و بی‌وفایی کرد، عجیب‌تر آن است که هیچ‌یک از آن‌ها استادی نشدند.

برداشت: با این حال که می‌دانم زندگی زیباست و لذت‌بخش، اما چه فایده دارد وقتی که فردی مثل فرهاد باید سختی بکشد و زحمت بکشد؟

برداشت: این بیت به این معناست که افراد بدون هیچ پشتوانه مالی، قدرت یا ثروتی از مادرزاد به دنیا آمده‌اند و همه مانند آن‌ها از همان ابتدا بدون امکانات ویژه‌ای زندگی خود را آغاز کرده‌اند.

برداشت: خداوند رحمت و بخشش خود را به روح پاک ابوبکر سعد زنگی عطا کند و او را بیامرزد.

برداشت: تمام بنای آرامگاه دنیای دیگر به گونه‌ای ساخته شده است که نمی‌توان بر دوام آن اطمینان داشت.

برداشت: اگر کسی به زمین دیگران، بذر خیانت بکارد، باید منتظر عاقبت بدی باشد.

برداشت: امیدوارم که او در شب قبر، نور و روشنی ببیند، چرا که من با حیله‌ها و نیرنگ‌هایم، قبل از این او را به سمت روشنی فرستاده‌ام.

برداشت: در روز قیامت، خداوند پاداش نیکو را به کسی می‌دهد که بر اساس نیکی و عدالت عمل کرده است.

برداشت: هر کس که با خود انصاف به خرج دهد و درست عمل کند، باید بداند اگر کسی به بی‌عدالتی دست بزند، به همین سان باید با او رفتار شود.

برداشت: افرادی هستند که حکومتی نادرست برقرار می‌کنند و گمان می‌کنند که همه‌وقت قوانین باید به طور کامل اجرا شوند.

برداشت: هزاران نعمت و مقام سلطنت و آقایی در دنیا وجود دارد، اما من تنها بنده و خادم خداوند هستم و از گناه و نافرمانی خود را آزاد کرده‌ام.

برداشت: اگر اشک‌های شیرازیان به یکدیگر بپیوندد، همانند رود دجله در بغداد جاری خواهد شد.

برداشت: اما چه سودی دارد که عالمان و نیکان از چرخش دوران آگاه نشده‌اند و به حق فریاد نمی‌زنند؟

برداشت: اگر در اثر باد سرد پاییز، گل‌ها و شکوفه‌ها بریزند، باز هم زندگی سروی همیشه سبز و سایه‌ای از درختان شمشاد باقی می‌ماند.

برداشت: هنوز هم کشور از سلامت برخوردار است و هنوز وعده‌ی خوشبختی در جایگاه خود قرار دارد.

برداشت: خود را با قدرت و تلاش بدست نخواهی آورد. موفقیت و سرنوشت ممکن است به کسی داده شود که حتی سن و سالش کمتر از کسی باشد که سال‌ها کار کرده است.

برداشت: در آن قبیله، همه کوچک و بزرگ به خدمت او حاضر می‌شوند و اطاعتش را می‌کنند؛ چون در اینجا، کوچک بودن به معنای بی‌ارزشی نیست و کسی که کوچک‌تر است، از نظر مقام و شخصیت بزرگ محسوب می‌شود.

برداشت: ماه غروب کرد و صبح دوم، جهان را گرفت. زندگی او به پایان رسید؛ امیدوارم عمر تو طولانی باشد.

برداشت: اگر به پند و نصیحت من گوش کنی، راهی برای گشایش تو خواهد بود، زیرا هر کسی که به این سخن اهمیت ندهد، از رازهای زندگی و دنیا بی‌خبر خواهد ماند.

برداشت: به همان توصیه‌ای که مادربزرگت به تو کرده‌ام گوش کن، زیرا من دیگر نخواهم بود و فقط یاد سخنان من برایت باقی خواهد ماند.

برداشت: اگر می‌خواهی که خاندان و سرزمینت سال‌ها آباد بماند، بدون اینکه دلی را بی‌دلیل خراب کنی، عمل کن.