قصیدهٔ شمارهٔ ۴۶ - مطلع دوم

برداشت: ای جذاب و زیبا، چه کسی به تو گفته که نقاب از چهره‌ات برداری؟ زیبایی چهره‌ات مانند نوری است که ما را می‌سوزاند، مثل کتان که در آتش می‌پزد.

برداشت: دختری که در تمام دنیا به زیبایی مشهور است، از شرم و حیا مانند تو که دختر پری هستی، به طور پنهانی می‌گذرد.

برداشت: اگر به دست‌های زیبا و رنگی او نگاه کنی، انگار هر بار که با او صحبت می‌کنی، هزار دل را زیر و رو می‌کند. پس مراقب باش که از این دستان دل‌بریدن کار آسانی نیست.

برداشت: به خاطر بی‌وفایی تو، تصمیم گرفتم که دل‌خوشی‌ام را به کس دیگری بسپارم، اما هیچ‌کس را پیدا نکردم که به زیبایی و جذابیت تو باشد.

برداشت: لبان قرمز و زیبا تو، هرگاه که در گفتگوها به میان می‌آید، چنان تأثیرگذار است که باعث می‌شود دیگران از زیبایی آن به شدت تحت تأثیر قرار گیرند.

برداشت: هرچقدر که به دل من آسیب برسانی، درمان درد من در آن لب‌های تو نهفته است.

برداشت: مردم عادی من را با انگشت نشانه می‌روند و بر اثر تعجب، به فکری عمیق فرو می‌روند و دندان بر روی انگشت خود می‌گذارند.

برداشت: امید دیدن تو جانم را شاداب و سرزنده می‌کند، مانند نسیم صبح که گل‌های ریحان را به حرکت در می‌آورد.

برداشت: امروز لطافت تو باعث شده که دل‌ و روح مردم به تو وابسته شود، به‌گونه‌ای که گویی آن‌ها در بازی چوگان، تحت کنترل و تسلط تو هستند.

برداشت: چنان‌که شخصی صالح و عدالت‌طلب، به‌دست آوردن پیروزی و موفقیت را نشانه‌ای از قدرت و توانایی خود می‌داند و در میدان کارزار، نشانه‌ی قدرت و پیشرفت را به‌دست می‌آورد.

برداشت: زیبایی جهان و انسان، همانند ادب‌پروران است که هیچ کس مثل او، انسانی را ندیده است.

برداشت: بنا و کاخ‌های بلند و عظیم آن‌قدر رفیع و بلند هستند که تیر خیال و تصورات نمی‌تواند به آن‌ها برسد.

برداشت: من این حرف را نگفتم چون به اندازه مقام او می‌باشد، بلکه به خاطر تلاشم برای شناخت همه چیز به اندازه‌ی توانایی و ظرفیت خودم است.

برداشت: مانند پیامبر که فهم او برای کسی ممکن نیست، اما حسان هم‌چنان بر فضایل او می‌افزاید.

برداشت: دارایی و توانایی من در مقابل علم و حکمت او مانند یک قطره در برابر دریا و نهر دجله و عمان است.

برداشت: من به خاطر اینکه نمی‌دانم چگونه باید به دریا بروم و سنگ قیمتی را از دل زمین استخراج کنم، از خجالت سرم را بالا نمی‌آورم.

برداشت: اگر توجه و محبت تو از آن جانب نبود، من این اندازه قدردانی و شکرگزاری را به سرزمین خوزستان نمی‌فرستادم.

برداشت: من چه کالایی دارم که در سرزمین‌های علم و ادب زنده‌ام؟ جایگاه یک حکیم نشین در یونان چه ارزشی دارد؟

برداشت: با وجود همه گناهانم، هنوز امیدوارم که مورد بخشش قرار بگیرم؛ زیرا حتی علف هم در نظر سلطان قابل توجه است.

برداشت: من به واسطه‌ی محبت و پذیرفتن شما در دنیا شناخته شدم و به برکت شما، دیوان عشق من به صاحبش عزیز و ارزشمند شده است.

برداشت: پناه و refuge انسان‌های با ایمان امروز به خانواده‌تان است، که باد حیات و برکت آن تا همیشه برقرار خواهد ماند.

برداشت: از مال و مقام دنیایی که داریم، تنها چیزی که بین انسان‌های با مروت باقی می‌ماند، یاد و نام آن شخص خاص است.

برداشت: برای آباد کردن خانه‌ی آخرت، باید با اعمال نیکو تلاش کنیم؛ چرا که این پایه و اساس، برای بقای اطمینان مناسب نیست.

برداشت: زندگی را غنیمت شمار زیرا باقی عمر مانند برف روی کوه در حال ذوب شدن و کم شدن است.

برداشت: کسی که در زندگی خود به جمع‌آوری ثروت پرداخته اما هیچ‌گاه از آن استفاده نکرده و لذت نبرده، در واقع مرده است. پس ای کسی که می‌توانی، بخشش کن و از آنچه داری بهره ببر.

برداشت: اگر خیری از تو به کسی دیگر برسد، آگاه باش که روزی‌اش را از دستان تو می‌گیرد و همچون مهمان است.

برداشت: اگر بتوانی، به جای عقل و خرد، محبت و نیکی را در دل خود پرورش بده، زیرا بارانی که از ابر نازل می‌شود، زمین را خوشحال و سرسبز می‌کند.

برداشت: من با اعتماد به رحمت تو، سخن را طولانی کردم و امیدوارم که تو به خاطر این همه نافرمانی، هزار بار بر من ببخشی.

برداشت: من که توانمندی در بیان دارم، نمی‌توانم مانند اسبی باشم که با افسار بتوان آن را کنترل کرد.

برداشت: اگر شعر من مانند یک کشتی دریا نوردی کند، شگفتی ندارد که از دل پر از احساسات من به سمت طوفان می‌رود.

برداشت: تو مانند کوه جودی هستی و من در دره‌ای از فقر به سر می‌برم، اما اگر خوش‌شانسی و اقبال با من یاری کند، شاید بتوانم به قله برسم.

برداشت: من از خداوند بزرگ دو خواسته دارم: یکی اینکه عمر دولتم طولانی باشد و دیگری اینکه زندگی‌ام با ایمان به پایان برسد.

برداشت: در آثار و نشانه‌های خوب و معروف، هیچ اشکالی نیست که برای مدتی طولانی باقی بمانند؛ پس تو هم باید مدت‌ها باقی بمانی.

برداشت: آسمان به نفع توست و یارت در کنار توست. بختت با تو یکی است، سلامتی‌ات برقرار و آرزوهایت برآورده می‌شود و زندگی‌ات در مسیر درست حرکت می‌کند.

برداشت: از حوادثی که پیش می‌آید در پناه خداوند قرار بگیریم و از دسیسه‌ها و بلایایی که ممکن است پیش روی‌مان باشد، به آیات قرآن پناه ببریم.

برداشت: عدل و انصاف تو مانند پرنده‌ای است که بر سر مردم سایه افکنده است، در حالی که در زمان‌های سخت و دشوار، کشور مخالفان را درهم می‌شکند و ویران می‌کند.

برداشت: با پایان این دو خط که به زودی به اتمام می‌رسانم، امیدوارم که مورد توجه و تشویق قرار گیرم و همگان به خوبی توجه کنند.

برداشت: دو چیز در زندگی انسان ارزشمند است: یکی نام نیک و دیگری پاداش اعمال. اگر انسان از این دو بگذرد، در حقیقت از همه چیز بسیار مهم‌تر گذشته است، زیرا تمام موجودات در نهایت فناپذیرند.