قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - اندرز و نصیحت

برداشت: عمر خوش است، اما افسوس که دائمی نیست. بنابراین نمی‌توان به این زندگی کوتاه و فانی اعتماد کرد.

برداشت: قد بلند درخت صنوبر، نشان‌دهنده زیبایی و نشاط جوانی است، اما این زیبایی و جوانی همیشگی نیست و با گذر زمان از بین می‌رود.

برداشت: گلی وجود دارد که خوشبو و زیبا و شاداب است، اما نمی‌توان به ماندگاری و دوام آن امیدوار بود.

برداشت: در کنار مادر زمان، انتظار نداشته باش که محبت و مهربانی وجود داشته باشد، زیرا در این دنیا نشانی از آن نیست.

برداشت: هرگز فریبنده و غافل نباش، مانند میشی که سرش را پایین گرفته است. زیرا در واقع در ذات و طبیعت، گله‌بانی چون گرگ وجود ندارد.

برداشت: چه نیازی به شنیدن سخن آشکار است؟ وقتی که ناپایداری‌های دور زمان پنهان نیستند.

برداشت: کدام باد بهاری در جهان وزید که در پی آن، خبری از بدبختی‌های فصل پاییز نباشد؟

برداشت: اگر تمام کشورهای عالم را به دست آوری، ارزش یک روز از زندگی را ندارد.

برداشت: دوست عزیز، دل خود را در این کاروانسرا محبوس نکن، زیرا ساختن خانه و ماندن در یک جا، مناسب زندگی در کاروانسرا نیست.

برداشت: اگر دنیا پر از لذت و خوشی باشد، ولی دشمنی در پی دوستی باشد، پس این دنیا جایی برای خوشبختی و خوشحالی نیست.

برداشت: وقتی که به ظواهر و جذابیت‌های دنیایی علاقمند می‌ شوی، چنان غرق آن‌ها می‌گردی که دیگر از لذتی که در عمق معانی وجود دارد بی‌خبر می‌مانی.

برداشت: به راه حق برو و در هر جایی که می‌خواهی زندگی کن، چرا که هیچ جایی در تنهایی صاحبدلان برای نشستن و آرامش یافتن وجود ندارد.

برداشت: دوستان خدا دنیا را از دست دادند، زیرا کسانی که به ظواهر و جاذبه‌های دنیوی وابسته‌اند، تنها چیزی که از آن دریافت می‌کنند، خود دنیا است.

برداشت: زبان خود را کنترل کن تا تو را به عذاب نبرند، زیرا هیچ آسیبی در دنیا بدتر از زبان و سخنان نادرست نیست.

برداشت: عملت را انجام بده و فقط به دانش بسنده نکن، زیرا مردان هیچ راهی بهتردرست‌تر از کوی بی‌نشان ندارند.

برداشت: به درگاه کسی که هیچ نیازی به دیگران ندارد، نیاز و درخواست خود را بگذار، زیرا کار انسانی که به خداوند تعلق دارد، تنها دعا و درخواست از اوست.

برداشت: با افراد بی‌ادب هم‌نشینی نکن و به آن‌ها دل خوش نکن؛ زیرا از این معاشرت هیچ بهره‌ای در دنیا و آخرت نخواهی برد.

برداشت: دوست را آزرده نکن، چرا که این کار به ضرر خودت خواهد بود، به‌ویژه اگر آن دوست فردی باشد که هیچ‌کس مانند او نیست.

برداشت: اگر مردی به حقیقت و ایمان درون دسترسی نداشته باشد، باران سخن و نصیحت بر او هیچ سودی نخواهد داشت.

برداشت: سعدی، تو با کلام شیوا و دلنشینی که داری، زمین را به زیبایی واژه‌ها آراسته‌ای. باید از تو قدردانی کرد، زیرا این هنر جز از لطف الهی ممکن نیست.

برداشت: با این ویژگی که آوازه‌ی شعر تو در عالم منتشر شد، دجله هم که آبش به این روانی نیست، دیگر نتواند به این سیالی باشد.

برداشت: نه هر کسی که ادعای قدرت و زور دارد، نمی‌تواند با ما ارتباط خوبی برقرار کند، زیرا خوشبختی تنها به خاطر زور و قدرت به دست نمی‌آید.

برداشت: به او بگو که دربارهٔ مشک نیازی به تعریف و تمجید نیست، زیرا بوی خوش آن ناشی از وجود مشتری در دل نیست.