غزل شمارهٔ ۲۹

برداشت: اگر فقط ظاهر مسجد را داشته باشیم و دل‌مان در غم و خمار باشد، چه فایده‌ای دارد؟ داشتن عبا بر دوش و نوار در میان، در حالی که دل‌مان خالی از معنویت و آرامش است، هیچ سودی ندارد.

برداشت: هرکس در خفا و به دور از چشم دیگران عبادت کند و سجده‌اش را برای بت‌ها بدهد، چه فایده‌ای دارد که در بازار و جمع از ایمانش صحبت کند؟

برداشت: اگر دل پاک باشد، وجود چیزهای ناپاک اهمیتی ندارد. و وقتی سر بی‌مغز باشد، وجود لباسی زیبا هیچ فایده‌ای ندارد.

برداشت: وقتی طبیعت کاری نکند که تحت تدبیر حکیم قرار گیرد، قدرت داروها و ناله‌های بیمار چه فایده‌ای دارد؟

برداشت: اگر حافظه قوی نباشد، فکر کردن به عمر تنها در تکرار چیزهای قدیمی چه فایده‌ای دارد؟

برداشت: عشق واقعی با خودخواهی و تکبر سازگاری ندارد، زیرا اگر تلاش و کوشش برای رسیدن به خوشبختی مفید نباشد، به چه درد می‌خورد؟