غزل شمارهٔ ۱۵

برداشت: هر فردی که در صبح به کسی نزدیک می‌شود، در شب در دلش آرزویی دارد.

برداشت: دل من به وفای همراهی او اعتماد دارد، زیرا مانند تو افرادی زیادی وجود دارند که می‌توانند در این میدان حاضر شوند.

برداشت: اگر با محبت و دوستی رفتار کنی، امکانات و دسترسی‌های خوبی برایت فراهم خواهد شد.

برداشت: امروز در این دنیا تو هستی، اگر تو همدم و همراه من باشی.

برداشت: او دوباره به دیگری می‌گوید که این دنیا بدون تو برای دلم مانند یک قفس است.

برداشت: مانند زنبوری که به دنبال غذا به این سو و آن سو می‌رود، هر جا که چیزی خوشمزه باشد، مگس نیز وجود دارد.

برداشت: همه ادعاها و سخنان را بی‌ثمر و بدون داشتن حقیقت به زبان می‌آورند، تنها تظاهر به راستگویی می‌کنند اما در واقعیت چیزی در پس‌زمینه ندارند.

برداشت: کسی که در مورد دیگران عیب‌جویی می‌کند، خود نیز ممکن است همان عیب‌ها را داشته باشد. این نشان می‌دهد که انتقاد از دیگران می‌تواند نفاق و دوگانگی در رفتار افراد باشد.

برداشت: هر جا که چنین فردی را دیدی، به او توجه نکن که او ارزش توجه را ندارد.