غزل شمارهٔ ۴

برداشت: این افراد از زندگی غافل هستند و نمی‌دانند که خواب زندگی چیست. مستی از شراب فقط یک حالت ظاهری است.

برداشت: تا فکر نکنی که من درباره شرابی صحبت می‌کنم، گفتم که خانه‌ای آباد و پر نعمت است، اما عقل و خرد به دلیل آن، در هم ریخته و خراب شده است.

برداشت: از عشق و شوق معشوق خود را سرشار از شادی کن، چرا که عقل و فکر چیزهایی را در تو به وجود می‌آورد که مضر و زیان‌آور هستند.

برداشت: اگر می‌خواهی به دستاوردی نزدیک شوی، از مسیر اطاعت و فرمان‌برداری خارج نشو. اگر می‌خواهی در خدمت و تلاش خود موفق باشی، به پشتیبانی و وفاداری ات ادامه بده.

برداشت: در اینجا می‌گوید که فردی در جایی آرام و بی‌خبر از دنیا خوابیده و کاروان‌ها از آنجا عبور می‌کنند. او نگران است که این شخص تنها در خواب بتواند به مقصد خود برسد و در واقع در بیداری به آنجا نخواهد رسید.

برداشت: اگر به کارهای نیک خود ادامه ندهی و زحمت نکشی، از زندگی خوشی نخواهی دید. باید رنج بکشی تا به ثمر برسد و به خواسته‌هایت دست یابی.

برداشت: چشمهٔ زندگی و وجود در تاریکی قرار دارد، همان‌طور که مروارید در دریا و گنج در خرابی پنهان است.

برداشت: هر کسی که دائماً تلاش و کوشش کند و به سختی کار کند، روزی به نتیجه مطلوب و موفقیت خواهد رسید.

برداشت: باید برویم تا به آرزوهایمان برسیم، چون شب‌نشینی‌ها تا وقتی که آفتاب طلوع کند، ادامه دارد.

برداشت: ای سعدی، اگر می‌خواهی پاداشی بگیری، بدون زحمت و عمل نمی‌توانی به نتیجه‌ای حقیقی برسی، مانند کاروانی که در سراب می‌بیند، اما در واقع چیزی نخواهد یافت.