بخش ۲۱ - حکایت

برداشت: کسی را با چوب چوگان در دامغان زدند، و هنگامی که صدای طبل بلند شد، فریادش در آمد.

برداشت: شب به خاطر بی‌قراری نتوانست بخوابد. در این زمان، فردی پارسا از آن‌جا عبور کرد و گفت:

برداشت: اگر در شب او را به تهمت متهم کنی، در روز گناه و عذاب ناشی از آن به آبرو و حیثیتش آسیب نخواهد زد.

برداشت: در روز قیامت هیچ‌کس شرمنده نخواهد شد، اگر در شب‌ها با دل سوخته به درگاه خداوند پرداخته باشد.

برداشت: اگر هنوز قصد صلح داری، چرا باید نگران باشی؟ چون انسان‌های بخرد و جویای عذر و آشتی، همیشه مورد لطف و بخشش قرار می‌گیرند.

برداشت: از خداوند بخشنده و دادگر درخواست کن که در شب توبه، اشتباهات خود را ببخشد و در روز گناه، برایت عذری باقی نگذارد.

برداشت: ای کریمی که تو را از عدم به وجود آورده، شگفتی‌است اگر به زمین بیفتی و دستت را نگیرد.

برداشت: اگر کسی نیاز و خواستی داشته باشد، باید بی‌پروا آن را مطرح کند و اگر نه، بهتر است که به خاطر این که به آرزویش نرسیده، ناراحت و غمگین نشود.

برداشت: هیچ کس به این در نیامده تا عذرخواهی کند، چرا که سیل ندامت بر او افتاده و او در گناهش غرق شده است.

برداشت: خدا آبرو کسی را هدر نکند که به خاطر گناهش، اشک های زیادی ریخته است.