بخش ۱۹ - مثل

برداشت: هرگاه گربه‌ای بر جای پاکی پلیدی کند، زشتی‌اش آن مکان را می‌پوشاند و آن را ناپاک می‌سازد.

برداشت: تو از چیزهای ناخوشایند و ناپسند نمی‌ترسی، زیرا تو نگاهی به آن‌ها نداری.

برداشت: به این فکر کن که چگونه بنده‌ای که گناهای زیادی دارد، مدتی از چشم خواجه پنهان می‌شود.

برداشت: اگر او به صداقت و نیاز بازنگردد، دوباره او را با زنجیر و بند به اینجا خواهند آورد.

برداشت: به جنگ و ستیز با کسی برو مگر اینکه بدانی یا توان غلبه بر او را داری یا اگر او بر تو غلبه کرد، راهی برای گریز و نجات هست.

برداشت: حالا باید عمل‌ها را بررسی کنیم، نه زمانی که کارها به کتاب و نوشته تبدیل شود.

برداشت: اگر کسی به دیگری هم آسیب بزند، در واقع به خود ضرر می‌زند؛ زیرا او باید پیش از روز قیامت، به فکر غم و درد خودش باشد.

برداشت: اگر آینه به خاطر اندوه سیاه شود، دل که آینه‌ی واقعی انسان است با اندوه روشن‌تر خواهد شد.

برداشت: بترس از کارهای نادرستی که انجام می‌دهی، زیرا در روز قیامت باید با عواقب آنها روبرو شوی و در آنجا نمی‌توانی از کسی یا چیزی فرار کنی.