بخش ۱۳ - حکایت

برداشت: شخصی با یک پادشاه درگیر شد و او را به دشمن سپرد تا جانش گرفته شود.

برداشت: او در دست کسی که کینه و دشمنی دارد، در حال ناله و گریه می‌گوید.

برداشت: اگر دوست بر من آسیبی نرساند، دیگر از ظلم و آزار دشمن چه غمی دارم؟

برداشت: ای محبوب، دشمن سرسختی که به تو آسیب می‌زند، مانند پوستی است که بر دوش رفیقی سنگین است که به خاطر عشق و دوستی خود را رنج می‌دهد.

برداشت: اگر با دوستی عاقل هستی، به او پشت نکن، زیرا دشمنان نمی‌توانند به خوبی او به تو توجه کنند.

برداشت: با دوستت بدین شکل صمیمی و با یک زبان سخن بگو که این اتحاد و دوستی می‌تواند ریشه‌های بدی‌ها و دشمنی‌ها را از بین ببرد.

برداشت: من فکر نمی‌کنم که این نام زشت به خوبی می‌آید، وقتی که برای خشنودی دشمن و آزار دوست است.