بخش ۹ - حکایت عداوت در میان دو شخص

برداشت: در میان دو نفر یک دشمنی و جنگ وجود داشت که ناشی از خودبینی و غرور آن‌ها بود، به طوری که مانند دو پلنگ به یکدیگر می‌تاختند.

برداشت: از دیدار هم به اندازه‌ای به سر آمد که بر هر دوی ما آسمان تنگ شد.

برداشت: یک نفر به سرش آمد که زمان مرگش فرا رسیده، و زندگی خوشی‌های او به پایان رسیده است.

برداشت: این بیت بیانگر این است که شخصی که در گذشته نیت بدی داشته است، پس از مدتی آرامش و شادی را از دست داده و به آرامگاه خود می‌رود. این نشان‌دهنده این است که افکار و اعمال منفی بر روح و روان او تأثیر گذاشته و در نهایت به اضطراب و عدم خوشحالی منجر شده است.

برداشت: در شبستان گور، جایی که مردگان خوابیده‌اند، دید که زمانی که سرایش را با زره‌ای از طلا پوشانده‌اند، زیبایی و درخشندگی خاصی دارد.

برداشت: با خیال پردازی قدم‌زنان به کنار بستر او رسید و به‌تنهایی با خود می‌گفت که لبخند بزند.

برداشت: زمانی را تصور کن که فردی، پس از مرگ دشمنش، در آغوش دوستش قرار می‌گیرد. این لحظه نشان‌دهنده‌ی شادی و آرامش است، وقتی که مشکلات و کینه‌ها به پایان می‌رسند و انسان می‌تواند به محبت و دوستی که در زندگی‌اش دارد، نزدیک‌تر شود.

برداشت: کاربر: از مرگ کسی که از مرگ دشمنش خشنود میشود نباید غمگین و ناراحت شد.

برداشت: از روی کینه و دشمنی، فردی با قدرت و شدت، یکی را از چهره خاک برمی‌دارد.

برداشت: در دنیای تاریک و ناامید، او دو چشمی دارد که به وسعت جهان از بینش پر شده است، اما به خاطر شرایط سخت، آنها در گرد و خاک گرفتار شده‌اند.

برداشت: وجود او در اسارت قبر و جسدش خوراک کرم و مورد هجوم مور است.

برداشت: به قدری این قبر از خاک استخوان پر شده است که حتی ظرف سرمه از دندان‌های عاج نیز پُر است.

برداشت: از دوری آسمان، هلالی به چهره‌اش می‌تابد و به خاطر سختی‌های روزگار، قامتش در هم شکسته است.

برداشت: تو با قدرت و نیرو، روزگار خود را از قید و بندها رها کرده‌ای.

برداشت: او چنان تحت تأثیر رحمت قرار گرفت که از دلش، به خاطر گریه‌ اش، بر روی زمین گلی خلق کرد.

برداشت: او از کار و رفتار زشت خود پشیمان شد و دستور داد بر سنگ قبرش نوشته شود.

برداشت: هرگز به خاطر مرگ کسی خوشحال نباش، زیرا بعد از او زندگی و یاد او برای دیگران ادامه دارد.

برداشت: شنیدم که عارفی با درک و آگاهی از این حرف‌ها غمگین شد و به درگاه خداوند گفت: ای توانا و قدرتمند، مرا به حال خود بگذار.

برداشت: تعجبی نیست اگر تو بر کسی که به دلیل سرنوشتی دردناک گریه کرده، رحم نکنی؛ زیرا حتی دشمنان او نیز به خاطر درد و رنجش به زاری و اندوه افتاده‌اند.

برداشت: بدن ما روزی به دست زمان خواهد سوخت و این موضوع باعث می‌شود که دل دشمنان هم بسوزد.

برداشت: آیا دل دوست بر من رحم خواهد کرد وقتی بخواهد ببیند که من دشمن را می‌بخشم؟

برداشت: کار به جایی می‌رسد که به نظر می‌رسد هرگز در آن دیده نشده است، چه در زمانی دیر و چه در زمانی زود.

برداشت: یک روز با تیشه‌ام به تپه‌ای از خاک زدم و ناگهان صدای ناله‌ای دردناک به گوشم رسید.

برداشت: مواظب باش اگر مردی، آهسته‌تر باش، زیرا که چشم و گوش و صورت و سر در معرض دید و ارزیابی هستند.