بخش ۴ - گفتار اندر غنیمت شمردن جوانی پیش از پیری

برداشت: ای جوان، امروز به راه اطاعت و بندگی مشغول شو، زیرا فردا جوانی برنمی‌گردد و زمان به پیری می‌گذرد.

برداشت: دل تو آسوده است و نیروی جسمی‌ات در حالت خوبی قرار دارد، مانند میدان وسیعی که برای حرکتی آزاد و شجاعانه آماده است.

برداشت: روزگاری پیش آمد که زندگی‌ام را به طرز عجیبی تحت تأثیر قرار داد، به گونه‌ای که هر روز شبی به ارزش شب قدر بود.

برداشت: من آن روز را که اهمیتش را درک نکردم، حالا می‌فهمم که چقدر ارزشمند بود، اما الان متوجه شده‌ام که دیگر آن را از دست داده‌ام.

برداشت: چرا پیر خر باید تلاش کند تا بار سنگینی را حمل کند؟ تو برو و سوار بر اسب بادپا شو.

برداشت: اگر جام شکسته‌ای ببندند و هرچه تلاش کنند، نمی‌توانند آن را به درستی به ارزشش برسانند.

برداشت: حالا که از روی غفلت از راه راست خارج شده‌ای، چاره‌ای نداری جز اینکه دوباره به مسیر درست برگردی.

برداشت: کی به تو گفته که بدن خود را به جیحون بیندازی؟ وقتی که افتاد، باید تلاش کنی و دست و پا بزنی.

برداشت: به خاطر بی‌توجهی، آب پاک را از دست داده‌ای. حالا چه کاری می‌توانی انجام دهی جز این که با خاک تیمم کنی؟

برداشت: اگر نتوانستی در مسابقه دویدن از دیگران جلو بیفتی، با افت و خیز ادامه بده.

برداشت: اگر آن‌هایی که سریع و چابک هستند رفته‌اند، تو که دست و پا نداری، از نشستن بلند شو و حرکت کن.