بخش ۱ - سر آغاز

برداشت: بیا ای کسی که عمرت به هفتاد سال رسید، آیا خواب بوده‌ای که این زمان از دست رفت؟

برداشت: تو همواره در حال ایجاد و ساختن به نظر می‌آیی، اما در حقیقت به تدبیر و برنامه‌ریزی خوبی برای رفتن و اقدام نکردی.

برداشت: در روز قیامت، در بازار بهشت، مکان‌ها و منزلت‌ها به کسانی داده می‌شود که اعمال نیک و صالحی انجام داده‌اند.

برداشت: اگر چیزی برای بخشش داری، با کمال میل آن را بده، اما اگر چیزی نداری، بهتر است خجالت نکشی و در نهان بمان.

برداشت: هر چه بازار پر رونق‌تر و شلوغ‌تر باشد، دل بی‌پول و تهیدست بیشتر آشفته و نگران می‌شود.

برداشت: اگر از دستم پنج جا کم شود، دل تو با غم پر می‌شود و آسیب می‌بیند.

برداشت: وقتی که پنجاه سال از عمرت گذشت، این پنج روزی که باقی مانده را غنیمت بشمار.

برداشت: اگر مرده‌ی بیچاره زبان داشت و می‌توانست حرف بزند، حتماً از درد و عذابش فریاد و زاری می‌کرد.

برداشت: ای زنده، چرا که امکان دارد صحبت کنی، زبانت را از یاد خداوند باز مدار، چون مرده‌ای که در سکوت خود چیزی را پنهان ندارد.

برداشت: زمانی که روزگار بر ما غفلت می‌ورزد، تو نیز بگذار مدتی را برای خودت در نظر بگیری و از آن بهره‌برداری کنی.