بخش ۱۰ - حکایت

برداشت: یک نفر در راهی که در پی پارسایی و راستی بود، ناگهان به صورتی از یک یهودی برخورد کرد.

برداشت: در اینجا می‌گویند که شخصی با ضربه‌ای قوی بر گردن کسی زده و در عین حال، درویش را از پیراهنش معاف کرده است. مشخص است که در این حرکت قدرت و رافت با هم ترکیب شده است.

برداشت: شرمنده‌ام که آنچه از من سر زده نادرست بوده، لطفا بر من ببخشایید؛ چه نیازی به بخشش است در برابر این خطا؟

برداشت: به خاطر شکرگزاری می‌گوید که من همان کسی هستم که در ذهن تو نبودم و اکنون در جایگاه بیستمن قرار دارم.

برداشت: فردی که دارای سیرت نیکو و رفتار خوب باشد، هرچند ظاهری ساده و بدون زرق و برق داشته باشد، از کسی که تنها نام نیک دارد ولی در باطن خراب است، بهتر است.

برداشت: بهتر است که فردی بی‌پروا و شب‌رو که در مسیر من است، به من نزدیک شود تا اینکه فردی که به ظاهر پارسا و با وقار است، اما در حقیقت فاسد و بی‌اخلاق است.