بخش ۲ - حکایت

برداشت: جوانی که از نظر مادر سرپیچی کرد، دل بیمار و رنجورش به آتش عشق دچار شد.

برداشت: وقتی او در شرایط بدی قرار گرفت، مادرش به سراغش آمد و گفت: ای بی‌وفا، یاد قول و قراری که داشتیم را فراموش کرده‌ای.

برداشت: نه تو گریان و ناتوان بودی و نه دلbroken، بلکه شب‌ها به خاطر تو خوابم نمی‌برد.

برداشت: در دوران کودکی، توانی برای نگهداری از خود نداشتی و حتی برای دور کردن مگس از خود نیز به راحتی نمی‌توانستی اقدام کنی.

برداشت: تو آن شخصی هستی که با یک مگس ناراحت می‌شوی، در حالی که امروز مقام‌دار و قدرت‌مندی.

برداشت: به حالتی دچار خواهی شد که در عمق خاک، حتی نتوانی از خودت دفاع کنی.

برداشت: دیگر چشم، چگونه چراغ بینایی را برافروزد و توانایی دیدن داشته باشد زمانی که کرم لحد مغز را خورده باشد.

برداشت: وقتی که چشم پوشیده‌ای را ببینی که نمی‌داند چگونه باید برود، در آن زمان وقت رفتن از چاه است.

برداشت: اگر تو شکرگزار هستی که با چشمانت می‌بینی، خوب است؛ و اگر نه، تو نیز از دیدن بعضی چیزها چشم پوشیده‌ای.

برداشت: معلم به تو دانش و درک را نیاموخت، بلکه این ویژگی در وجود تو به طور طبیعی و الهی وجود دارد.

برداشت: اگر تو دل را از حق منع کنی، گوش دادن به حق باعث نمی‌شود که حقیقت بدل به باطل شود.