بخش ۲۵ - گفتار اندر پرهیز کردن از صحبت احداث

برداشت: این شعر به این معناست که محبوبی که باعث خرابی دل و روح آدمی می‌شود، باید به خانه‌اش برود و در عوض، زندگی را با یک همسر مناسب و خوشبختی سامان دهد. به عبارت دیگر، اشاره دارد به اینکه گاهی باید از روابطی که آزاردهنده هستند دور شد و به سمت یک زندگی بهتر و آبادتر حرکت کرد.

برداشت: نباید باختن را در پی گلی تصور کرد که هر صبح با صدای بلبلی آغاز می‌شود.

برداشت: هرجا که بروی، مثل شمع به دیگران نور و گرما می‌بخشی، اما تو دیگر مانند پروانه در اطراف آن شمع پرواز نکن.

برداشت: زنی که دارای صفات نیکو و ظاهر زیبا باشد، چه فایده‌ای دارد اگر با کسی نادان و تازه‌کار در ارتباط باشد؟

برداشت: وقتی که او به خوشحالی می‌خندد، همچون غنچه‌ای است که می‌تواند در لحظه‌ای به گل تبدیل شود و این خوشحالی و وفا به او زیبایی خاصی می‌بخشد.

برداشت: مثل یک کودک که در بازی و شیطنت پیچ و تاب می‌خورد، نمی‌توان مانند یک مقل (نوعی گیاه) آن را با سنگ شکست.

برداشت: چهره زیبا و دلربایش مانند حوریان بهشت است، اما از طرف دیگر چهره‌ای زشت و خوفناک همچون غول دارد.

برداشت: اگر او شایستهٔ پای‌بوسی تو نیست، به عنوان نشانهٔ احترام، فقط به خاک او احترام بگذار و از او قدردانی کن.

برداشت: به خودت فکر کن و از آنچه داری صرف‌نظر کن، زیرا وقتی که محبت و توجه به دیگری را در دل جای می‌گذاری، از خود و داشته‌هایت فاصله می‌گیری. خود را خالی کن تا بتوانی به دیگران اهمیت بدهی.

برداشت: به دیگران بد نگاه نکن، زیرا ممکن است فرزند خودت نیز دچار مشکل و آسیب شود.