بخش ۲۳ - گفتار اندر پروردن فرزندان

برداشت: هنگامی که پسر به سنی رسید که از ده خارج شد، باید از افراد نامحرم فاصله بگیرد و از آنها دوری کند.

برداشت: فروش چیزهای بی‌ارزش مثل پنبه، به راحتی می‌تواند به خسارت‌های بزرگ منجر شود، چرا که ممکن است حادثه‌ای ناگهانی و غیرمنتظره اتفاق بیفتد و همه چیز خراب شود.

برداشت: اگر می‌خواهی نامت همواره در یادها باقی بماند، پسر را به حکمت و درایت آموزش بده.

برداشت: اگر عقل و طبیعت او نباشد، تو حتی اگر بمیری، کسی از تو یاد نمی‌کند و نامی از تو نمی‌ماند.

برداشت: بسیاری از روزها بود که سختی‌ها و مشکلاتی بر فرزند وارد شد، مانند آنکه پدر او را با محبت و ناز بزرگ کرده است.

برداشت: اگر به شخصی دانا و پرهیزگار علاقه‌مندی، احترامش را حفظ کن و با نازش رفتار نکن.

برداشت: به او بیاموز که در زندگی با تدبیر و دانش رفتار کند و از خوبی‌ها دلگرم و از بدی‌ها بر حذر باشد.

برداشت: نوآموز را با ذکر و تحسین تشویق کن تا از تنبیه و تهدید استاد دوری کند.

برداشت: آموختن و تربیت فرد پرورده، ارزشمندتر از ثروت بزرگی است که ممکن است به راحتی به دست آید. اگر هم ثروت و دارایی فراوانی داری، بهتر است که از آن به نحو صحیح و مفید استفاده کنی.

برداشت: به چیزی که فکر می‌کنی به آن تکیه کنی، اطمینان نکن؛ زیرا ممکن است این نعمت یا امکانات به زودی از دست بروند.

برداشت: زمانی که کیسه‌های پر از طلا و نقره به پایان برسند، کیسه‌ی کسی که شغل و حرفه‌ای دارد هرگز خالی نمی‌شود.

برداشت: تو نمی‌دانی که چگونه تغییرات زمان ممکن است فردی را در غربت و دور از دیار خود بگرداند.

برداشت: وقتی کسی به مهارت و حرفه‌ای دست یافته باشد، دیگر نیازی به درخواست کمک از دیگران ندارد.

برداشت: سعدی به دنبال چه چیزی رفته است؟ نه از هامون چیزی نوشت و نه دریا را شکافت.

برداشت: او با درک و خردی که از بزرگان دریافت کرده است، توانسته است به مقام بزرگی دست یابد و خداوند به او صفای درونی عطا کرده است.

برداشت: هر کسی که تسلیم فرمان باشد، به سادگی قدرتی نخواهد داشت که خود فرماندهی کند.

برداشت: هر کودکی که از معلم درست چیزی یاد نگیرد، از روزگار و محیط خود آسیب می‌بیند.

برداشت: فرزندت را به خوبی تربیت کن و راحتی او را فراهم کن تا چشمش به دست دیگران نیفتد.

برداشت: هر کسی که برای فرزند خود غصه نخورد، دیگران برای او غصه خواهند خورد و او را بدنام خواهند کرد.

برداشت: مواظب باش که با انسان‌های بد معاشرت نکنی، چون آنها هم خودشان بدبخت و گمراهند و تو را هم به همانا گرفتار خواهند کرد.