بخش ۱۹ - حکایت اندر نکوهش غمازی و مذلت غمازان

برداشت: شخصی به یک صوفی پاک‌دل و با‌صفا گفت‌: نمی‌دانی فلانی پشت‌سر تو چه گفت!

برداشت: صوفی به‌او گفت‌: ای برادر خموش باش و برو بخواب؛ همان بهتر که ندانم بدخواه من پشت‌سر من چه‌می‌گوید.

برداشت: کسانی‌که پیغام و حرف‌های بدخواهان را به‌تو می‌رسانند‌، از دشمنان تو بدترند.

برداشت: کسی حرف و گفته دشمنان و بدخواهان را به‌تو نمی‌رساند مگر کسی که همچون او دشمن توست.

برداشت: دشمن جرات ندارد در مقابلم به‌من بد بگوید زیرا از شنیدنش تنم به‌لرزه می‌افتد (از خشم یا از غصه)

برداشت: تو از آن دشمن‌، دشمن‌تر هستی زیرا آنچه‌را که بدخواه و دشمن من در پنهان می‌گوید به‌من می‌رسانی.

برداشت: آدم سخن‌چین، جنگ‌ و دشمنی‌های کهنه را تازه می‌کند و و آدم‌های خوب و ساده‌دل را به‌خشم و دشمنی می‌آورد.

برداشت: از هم‌صحبتی و هم‌نشینی با چنین آدمهایی که جنگ‌افروزی و فتنه‌انگیزی می‌کنند‌، بپرهیز!

برداشت: در زندان بودن بهتر از دشمنی و کینه‌ورزی است.

برداشت: میان دو نفر، جنگ و دشمنی همچون آتشی سوزاننده است و آدم سخن‌چین بدبخت در این‌میان هیزم‌کش است. (یعنی همچون هیزم‌کش دوزخ جای او در دوزخ است)