باب هفتم در عالم تربیت

بخش ۱۴ - حکایت

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شنیدم که از پارسایان یکی

به طیبت بخندید با کودکی

۲

دگر پارسایان خلوت نشین

به عیبش فتادند در پوستین

۳

به آخر نماند این حکایت نهفت

به صاحب نظر باز گفتند و گفت

۴

مدر پرده بر یار شوریده حال

نه طیبت حرام است و غیبت حلال!

بازگشت به سروده‌های سعدی