بخش ۱۲ - حکایت

برداشت: من در مدرسه نظامیه همیشه دچار اضطراب و استرس بودم و هر روز مجبور به یادگیری و تکرار مطالب بودم.

برداشت: به استاد گفتم: ای انسان باهوش، فلان دوست نسبت به من حسادت می‌کند.

برداشت: وقتی من معنای واقعی را در داستان بیان کنم، در آنجا چیزهای زشت و ناپسند به نمایش درمی‌آید.

برداشت: رهبر فرهنگ و ادب وقتی این حرف را شنید به شدت ناراحت شد و گفت: "این چه حرف عجیبی است!"

برداشت: حسادت تو به دوستت خوشایند نبود، چون او به تو نشان داد که غیبت کردن خوب نیست.

برداشت: اگر او به راهی برود که به جهنم می‌انجامد، تو دیگر از این مسیر نمی‌توانی به او برسی.