بخش ۸ - حکایت

برداشت: دو کس (به‌جایی رسیدند‌) و دیدند که گرد و غبار جنگ برخاسته و کفش‌ها به کناری انداخته شده بود و سنگ از هر سو پرّان.

برداشت: یکی از آن‌دو شخص فتنه دید و به‌کنار ایستاد اما دیگری به میانجی‌گری به‌میان جنگ رفت و سرش شکست.

برداشت: کسی خوش‌تر و خوشحال‌تر از آدم خویشتن‌دار نیست‌؛ آنکه با خوب و زشت دیگران کاری ندارد.

برداشت: تو را در نظر نگه داشتند و به جای گفتن، گوش به دهان سپردند و دل را جای عقل قرار دادند.

برداشت: تا شاید بلندی و پستی را ببینی و بشناسی اما یکی را کوتاه و دیگری را دراز نخوانی.