باب هفتم در عالم تربیت

بخش ۷ - حکایت

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شنیدم که در بزم ترکان مست

مریدی دف و چنگ مطرب شکست

۲

چو چنگش کشیدند حالی به موی

غلامان و چون دف زدندش به روی

۳

شب از درد چوگان و سیلی نخفت

دگر روز پیرش به تعلیم گفت

۴

نخواهی که باشی چو دف روی ریش

چو چنگ، ای برادر، سر انداز پیش

بازگشت به سروده‌های سعدی