بخش ۹ - حکایت

برداشت: شخصی جز پیاز چیزی برای غذا نداشت، در حالی که دیگران خوراکی‌های خوشمزه‌تری داشتند.

برداشت: پراکنده‌ای به من گفت: ای بی‌ارزش، برو و غذایی از سفره‌ی یغما بیاور.

برداشت: از کسی در خواسته‌هایت دریغ نکن، ای آقا، زیرا اینکه روزی‌ات مشخص و محدود است، باعث شرمندگی نخواهد شد.

برداشت: شخصی به سرعت و نشاط به راه افتاد و لباسش را پوشید، اما در این حین لباسش پاره شد و دستش آسیب دید.

برداشت: شنیدم که می‌گفت و با اشک می‌گریست که ای جان، برای کسی که خود به چنین وضعی افتاده، چه راهی وجود دارد؟

برداشت: آسیب‌دیده‌ای در پی درد و رنج من است و خانه‌ام به خاطر نان و پیاز ناچار به تحمل این وضعیت است.

برداشت: بهتر است از تلاش و زحمت خود بهره ببرم تا اینکه از نعمت و بخشش دیگران بهره‌مند شوم.

برداشت: دیشب، آن فرد پست و بی‌نام شاد و خوشحال خوابش برد، در حالی که به دیگران وابسته بود و به سفره و نعمت‌هایشان چشم دوخته بود.