یکی را ز مردان روشن ضمیر
امیر ختن داد طاقی حریر
در این شعر، یکی از مردان فرهیخته به امیر ختن حریری میدهد و از خوشحالی مانند گلبرگ میشکفد. او دست امیر را میبوسد و میگوید که تشریف امیر ختن خوب است، اما خود او از امیر بهتر است. همچنین توصیه میکند که اگر کسی آزاده است، نباید برای کسی که بر روی فرش نشسته، احترام قائل شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
یکی را ز مردان روشن ضمیر
امیر ختن داد طاقی حریر
ز شادی چو گلبرگ خندان شکفت
نپوشید و دستش ببوسید و گفت:
چه خوب است تشریف میر ختن
وز او خوب تر خرقهٔ خویشتن
گر آزادهای بر زمین خسب و بس
مکن بهر قالی زمین بوس کس