بخش ۲۸ - حکایت ذوالنون مصری

برداشت: به یاد دارم که در آن زمان، سقا (آب‌کش) در رود نیل، در سالی آب بر مصر نرسانید و مردم دچار کمبود آب شدند.

برداشت: گروهی به سمت کوه‌ها رفتند و با صدای بلند درخواست باران کردند.

برداشت: اگرچه مردم از گرسنگی در حال گریه بودند، هیچ آبی برای رفع تشنگی آنها نیامد جز بارش آسمان.

برداشت: خبر به ذوالنون رسید از کسی که بر مردم سختی‌ها و دشواری‌های زیادی را متحمل می‌شود.

برداشت: برای افرادی که در سختی و مشکلات زندگی به سر می‌برند، دعا کن که دعایشان مطمئناً از طرف خداوند پذیرفته خواهد شد.

برداشت: شنیدم که ذوالنون به شهر مدین فرار کرد و بسیار زمان نگذشت که باران بارید.

برداشت: پس از بیست روز، در شهر مدینه خبری رسید که ابر سیاه‌دل بر آنجا بارید.

برداشت: پیر تصمیم به بازگشت گرفت، چون بهار و بارش‌هایش او را به یاد ماندگارترین روزها انداخت.

برداشت: از یک عارف پنهان پرسیدند که دلیلی بر رفتن تو چیست؟ او در پاسخ گفت.

برداشت: شنیده‌ام که بر اثر کردارهای نادرست انسان‌ها، روزی به سختی بر پرندگان، مورچه‌ها و سایر موجودات می‌گذرد.

برداشت: در این سرزمین، زمانی طولانی به فکر فرو رفتم و متوجه شدم هیچ‌کس را پریشان‌تر از خودم نیافتم.

برداشت: من از اینجا می‌روم تا مبادا باعث آزار و ضرر دیگران شوم و راه‌های نیکو برای جامعه بسته شود.

برداشت: به تو لازم است که لطفی کنی، زیرا هیچ کس در این دنیا از خود بدتر را ندیده است.

برداشت: تو زمانی در نظر مردم محبوب و عزیز خواهی بود که خود را به چیزهای ظاهری و مادی نچسبانی و آن‌ها را مهم نپنداری.

برداشت: این فرد بزرگ، با تواضع خود را کوچک شمرد و به همین خاطر در دنیا و آخرت به مقام والایی دست یافت.

برداشت: از این دنیای خاکی، انسانی بی‌نظیر و پاک وجود دارد که تنها کم‌تر کسی به پای او خاک می‌افتد و به او احترام می‌گذارد.

برداشت: ای کسی که بر روی خاک ما قدم می‌گذاری، به یاد خاک عزیزانمان باش و خاطرات آنها را زنده کن.

برداشت: اگر سعدی به خاك تبدیل شود، چه مشكلی دارد؟ او در زندگی‌اش همواره با خاك بوده است.

برداشت: او به خاطر درماندگی، بدنش را به خاک سپرد و اگر هم که دور دنیا بچرخد، همچون بادی خواهد بود.

برداشت: مقدار زیادی از چیزی باقی نخواهد ماند که باد آن را دوباره به سرزمین‌های دیگر ببرد.

برداشت: آیا تا به حال بلبل این‌قدر خوشحال شده که در گلستان مفهوم‌ها چنین آواز بخواند؟

برداشت: عجیب است اگر بلبلِ آهنگین و غمگین در سرزمینش، که بر روی استخوان‌هایش گل نروید، بمیرد.