باب چهارم در تواضع

بخش ۲۷ - حکایت

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یکی خوب‌کردارِ خوش‌خوی بود

که بد‌سیرتان را نکو‌گوی بود

۲

به خوابش کسی دید چون در‌گذشت

که باری حکایت کن از سرگذشت

۳

دهانی به خنده چو گُل باز کرد

چو بلبل به صوتی خوش آغاز کرد

۴

که بر من نکردند سختی بسی

که من سخت نگرفتمی بر کسی

بازگشت به سروده‌های سعدی