بخش ۲۶ - حکایت

برداشت: داستانی می‌گوید که گدایی در موقعیت سختی قرار داشت و کسی به او کمک کرده و در آن لحظه احساس همدلی و همراهی کرد.

برداشت: درویش بیچاره نمی‌داند که دشمن از دوست چه رنجی می‌کشد.

برداشت: عمر، فرمانروا و عدالت‌طلب، با تعجب و خشم پرسید که آیا تو نابینا هستی؟

برداشت: من نابینا نیستم، اما کارهایم اشتباه پیش رفته و من از آنچه انجام دادم آگاه نبودم؛ پس لطفاً از گناه من بگذر.

برداشت: بزرگان دین چقدر انسان‌های منصف و عادلی بوده‌اند که با افراد زیر دست خود این‌گونه رفتار کرده‌اند.

برداشت: انسان باهوش و خردمند همواره تواضع دارد و مانند درختی است که میوه‌های فراوانش را به سمت زمین می‌آورد.

برداشت: فردا، کسانی که با فروتنی و احترام رفتار می‌کنند، به خاطر شرم و خجالت بر گردن‌هاشان از سنگینی بار آن احساس فشار می‌کنند.

برداشت: اگر از روز حساب و کتاب می‌ترسی، پس بهتر است که از اشتباهات خود بترسی و آنها را کنار بگذاری.

برداشت: اگر به زیر دستان خود با ظلم و بزرگی نگاه کنی، بدان که بالای دست تو هم دستی وجود دارد که بر تو تسلط دارد.