بخش ۲۵ - حکایت امیرالمؤمنین علی (ع) و سیرت پاک او

برداشت: هر کسی که مشکلی داشت و به علی مراجعه کرد، مشکلش بدون حل شدن باقی نماند.

برداشت: امیر کشورگشا که اهل علم و فکر بود، پاسخ او را داد.

برداشت: شخصی در آن جمع گفت که این طور نیست یا با زیبایی نیست.

برداشت: از او ناراحت نشو، حیدرِ جستجوگر گفت اگر تو چیزی از این موضوع می‌دانی، به من بگو.

برداشت: آنچه را که می‌دانست و مناسب بود، گفت. اما نمی‌توان حقیقت مثل چشمهٔ خور را در گِل پنهان کرد.

برداشت: شاه مردان از او پاسخ را پسندید و گفت که من در اشتباه بودم و او در حق بود.

برداشت: بهتر از ما کسی وجود دارد که سخن می‌گوید و دانا است، و دانش او از هر دانش دیگری بالاتر است.

برداشت: اگر امروز تو صاحب مقام و جایگاه بودی، نباید به خاطر غرور و تکبر، خود را از این مقام دور می‌کردی.

برداشت: او در حالی که از درگاه حاکم خارج می‌شود، به شدت به او خرده می‌گیرند و به ناحق به او حمله می‌کنند.

برداشت: از این پس در حضور بزرگ‌ترها حرمت و ادب را حفظ کن و باعث رسوایی نشو.

برداشت: هرگز گمان نکن که کسی که در ذهنش فقط خیال بافی دارد، به حقیقت واقعیات گوش فرا می‌دهد.

برداشت: از دانش و علم او خسته می‌شود، چون هیچ تیری که به گل نرسد، او را به باران و زندگی نمی‌آورد. بر اثر سختی و سنگینی هیچ گل شقایق نمی‌روید.

برداشت: اگر تو گوهری از دانش و فضل داری، باید آن را با یادآوری آن در برابر درویش‌ها به اشتراک بگذاری و در پای آن‌ها بیفکنی.

برداشت: هرگز تصور نکن که از زمینِ پست و بی‌ارزش، گل‌ها روییده و در بهار شکوفا می‌شوند.

برداشت: ای حکیم، لباس‌های زیبا و گرانبهای خود را به خاطر آراستگی و زیبایی نپوش. وقتی که خود را می‌بینی، آشفته و پر از اندوهی از درون هستی.

برداشت: کسی که خود را بزرگ و مهم جلوه می‌دهد، در نگاه دیگران به چشم نخواهد آمد.

برداشت: نگو که شکر بر تو فرود می‌آید، زیرا اگر خودت چنین گفتی، از کسی انتظار نداشته باش.