بخش ۱۸ - حکایت حاتم اصم

برداشت: برخی از اهل اعتبار معتقدند که حاتم، یعنی حاتم طائی، ناشنوا بوده است. اما به این نظر اعتماد نکنید.

برداشت: صدای مگسی در صبحگاه به گوش می‌رسد که در تلهٔ یک عنکبوت گرفتار شده است.

برداشت: همه ناتوانی و سکوت او به خاطر فریب و نیرنگ بود، مگس که به او نگاه می‌کرد، فکر می‌کرد که این ناتوانی محدودیت است.

برداشت: شیخ با نگاهی واقع‌بینانه به شخصی که دلبسته ی طمع و خواسته‌های دنیوی است، گفت: مراقب باش که گرفتار آرزوها نشوی و در مسیر درست قدم برداری.

برداشت: هر جایی که شیرینی و نعمت وجود دارد، دلیل نمی‌شود که آنجا امن و بی‌خطر باشد، بلکه ممکن است در خفا خطرهایی وجود داشته باشد.

برداشت: یکی از افراد از لحاظ نظر و اندیشه، از حلقه‌ای که متعلق به اهل فکر و رأی بود حیرت کرد و به مردی که در مسیر خداوند قرار داشت، اشاره کرد.

برداشت: چرا که می‌گویی مگس را فهمیده‌ای، در حالی که صدای ما به سختی به گوشت رسید؟

برداشت: تو با صدای مگس آشنا شدی و دیگر نیازی نیست که کسی تو را به ناشنوا بودن متهم کند.

برداشت: با لبخندی گفت: ای کسی که باهوش و زیرکی، بهتر است که به سخنان بی‌محتوا گوش ندهی.

برداشت: افرادی که در تنهایی با ما هستند، عیب‌هایم را می‌پوشانند و همواره از من تعریف می‌کنند.

برداشت: وقتی که فضیلت‌ها را پنهان و زشت‌خویی‌ها را بروز دهند، ما نیز به زیر و سطح پایین خود سقوط می‌کنیم و رفتار زبونانه‌ای از خود بروز می‌دهیم.

برداشت: به نظر می‌رسد که من باید به دیگران نشان دهم که شنونده خوبی هستم، تا از زحمت و تکلف دور شوم.

برداشت: وقتی من را بشناسند و در جمع قرار دهم، درباره خوبی‌ها و بدی‌های من هر چه و هر طور که هست، سخن خواهند گفت.

برداشت: اگر حرف‌های ناخوشایند را نشنوم، از رفتار بد دیگران ناراحت نمی‌شوم و آن را کنار می‌گذارم.

برداشت: به دنبال ستایش دیگران نباش، زیرا مانند حاتم طایی که از عیوب دیگران بی‌خبر بود، خود را در افکار بازنگه‌دار.