بخش ۱۶ - حکایت

برداشت: به خاطر خشم از یک ملک، بنده‌ای سرپیچی کرد و دستور داد کسی را جستجو کنند، اما کسی پیدا نشد.

برداشت: وقتی از مسیر خشم و جنگ برمی‌گردد، به شمشیرزن می‌گوید که خون او را بریزد.

برداشت: جلاد بی‌رحم با دشنه‌ای که به خون تشنه است، بیرون آمد و تشنگی خود را با زبانش نشان داد.

برداشت: شنیدم کسی می‌گفت که از دل پر دردش، ای خدا، خلاصی‌یابی را به راحتی بدست آورده‌ام.

برداشت: من همیشه در خوشی و نعمت بودم و نام من در میان اقبال او بوده است.

برداشت: مبادا که روزی دشمنش به خاطر خون دلش شاد و مسرور شود.

برداشت: وقتی که او به پادشاه گفت، دیگر صدای خشم او به گوش کسی نرسید و نتوانست خشم خود را نمایان کند.

برداشت: او بارها بر سرش فریاد زد و بر چشمانش بوسه زد، سپس با لطف خداوند به مقام بلندی دست یافت و صداها و نواها به راه افتاد.

برداشت: دوستش به جایی بسیار باارزش و بلندمرتبه رساند، به طوری که زمانه او را به چنین مقام و منزلتی رسانده است.

برداشت: هدف از این گفته این است که کلمات ملایم و نرم مانند آب هستند که می‌توانند بر آتش فردی که در حال عصبانیت یا خشم است، تأثیر بگذارند و آن را آرام کنند.

برداشت: ای دوست، با دشمن خود نرمخو باش؛ چون که ملایمت می‌تواند حتی تیزترین شمشیرها را خنثی کند.

برداشت: آیا نمی‌بینی که در برابر تیغ و تیر، لباس‌های پرزرق و برق و نرم به تن کنند؟