بخش ۱۵ - حکایت مجنون و صدق محبت او

برداشت: به مجنون کسی گفت: ای نیکو سرشت، چه دلیل دارد که دیگر به حالتی که قبلاً بودی بازنگشتی؟

برداشت: آیا در دل تو هنوز اشتیاق لیلی باقی مانده است؟ دیگر خیالاتت تغییر کرده و دیگر تمایلی در تو وجود ندارد؟

برداشت: وقتی او این را شنید، به شدت گریه کرد و گفت: ای آقا، از دامن من دور نشو.

برداشت: دل من و شما هر دو دردمند است. زخم من با حضور شما و زیبایی‌تان مانند نمکی می‌ماند که بر زخم‌ها می‌پاشند.

برداشت: نه فاصله‌ای می‌تواند دلیل بر صبر باشد، زیرا گاهی اوقات این فاصله لازم و ضروری است.

برداشت: او به وفادار و خوشبخت خود گفت که پیامی که داری، به لیلی برسان.

برداشت: گفت هیچ نیازی نیست که نام من را پیش دوستم بگویی، زیرا این کار نادرست است که نام من در نزد او آورده شود.