بخش ۱۲ - حکایت

برداشت: یک پزشک زیبا و خوش چهره در شهر مرو وجود داشت که در دل باغ، قامتش به مانند سرو راست و استوار بود.

برداشت: او نه از غم و درد دل‌های خویشتن آگاه است و نه از حال و وضعیت چشم بیمار خود خبری دارد.

برداشت: داستان مردی بیمار و تنها را روایت می‌کند که مدتی از درد خود آرامش می‌گیرد و از پزشکش خوشحال است.

برداشت: نمی‌خواستم که سلامتی‌ام را از دست بدهم، چون این باعث می‌شود که دیگر پزشکم سراغم نیاید.

برداشت: بسیاری از افراد با عقل و قدرت، در برابر احساسات عشق خود تسلیم می‌شوند و از این رو، به دیگران وابسته می‌شوند.

برداشت: وقتی که افکار پریشان و ناپایداری عقل را تحت فشار قرار می‌دهند، دیگر هوش و درک نمی‌تواند به درستی فعالیت کند و سر‌بلند کند.