یکی در نشابور دانی چه گفت
چو فرزندش از فرض خفتن بخفت؟
این شعر درباره اهمیت تلاش و کوشش در زندگی است. شاعر میگوید که نباید به موفقیت بدون زحمت امید داشت و اگر کسی تلاش نکند به جایی نخواهد رسید. او همچنین به این نکته اشاره میکند که وجود بدون تلاش مانند عدم است و باید از ضررها ترسید و در عین حال به سودها امیدوار بود، چرا که کسانی که بیکارند از آسیبها نیز بیبهرهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
یکی در نشابور دانی چه گفت
چو فرزندش از فرض خفتن بخفت؟
توقع مدار ای پسر گر کسی
که بی سعی هرگز به جایی رسی
سمیلان چو می بر نگیرد قدم
وجودی است بی منفعت چون عدم
طمع دار سود و بترس از زیان
که بی بهره باشند فارغ زیان