بخش ۷ - حکایت در فدا شدن اهل محبت و غنیمت شمردن

برداشت: یک نفر در حال تشنگی می‌گفت و جانش را به خاطر این مشکل دشوار می‌داد. خوش به حال کسی که در آب غرق شد و از این درد رهایی یافت.

برداشت: یک نوجوان به او گفت: عجب است که وقتی مردی، لب‌هایت چه زنده و پرآب‌اند و چه خشک!

برداشت: او گفت که نمی‌خواهم بگذارم دهانم تر شود تا بتوانم جان شیرینش را در ذهنم نگه‌دارم.

برداشت: به عمق آبی می‌پرد که تشنه است و نمی‌داند آیا می‌تواند از آن آب بنوشد یا در آن غرق شود.

برداشت: اگر عاشق هستی، به محبوب خود نزدیک شو و اگر او از تو خواست که جانت را بدهی، آن را بپذیر و به او بده.

برداشت: بهشت لذت و خوشی را زمانی تجربه می‌کنی که از عذاب و رنج در دوزخ عبور کرده باشی.

برداشت: دل کشاورزان به سختی شاداب می‌شود، زمانی که حاصل کار خود را درو کنند و پس از آن با آرامش استراحت کنند.

برداشت: در این جمع، تنها کسی به موفقیت دست یافت که در آخرین دور، جامی به دست آورد.