بخش ۲۹ - حکایت در معنی ثمرات نکوکاری در آخرت

برداشت: شخصی روز قیامت را به‌خواب دید که از حرارت و تاب‌، مس بر زمین می‌گداخت.

برداشت: فریاد و فغان مردم به آسمان رفته بود و مغزها از حرارت به‌جوش آمده بود.

برداشت: یکی در آنجا در سایه‌ای نشسته بود و بر تن‌، پیرایه و آرایه‌های بهشتی داشت.

برداشت: از او پرسید که ای فخر مجلس‌، در این جایگاه چه کسی پایمرد (و ضامن) توست؟

برداشت: پاسخ داد‌: درخت انگوری بر در خانه‌ام داشتم که روزی نیک‌مردی در سایه آن آرمید.

برداشت: در این روز ناامیدی و نیاز، آن مرد راست‌کردار‌، آمرزش گناهانم را از خدای خواست.

برداشت: که‌ خدایا، بر این بندهٔ نیکو‌کارت بخشایشی فرما، زیرا روزی از او نیکی و آسایش دیده‌ام.‌

برداشت: وقتی که این راز را فهمیدم، چه چیزی را بیان کردم؟ حاکم شیراز را خبری خوش دادم

برداشت: افراد زیادی در سایه‌ی تلاش و همت او زندگی می‌کنند و از نعمت‌های او بهره‌مند هستند.

برداشت: درختی وجود دارد که به دلیل وجود کرم‌ها در آن، ضعیف شده و میوه نمی‌دهد. اگر از کنار آن عبور کنی، هیزم و چوب آن را می‌یابی که از درختان کوهستانی ریشه می‌گیرد.

برداشت: اگر به چوبی تیشه بزنند، آیا می‌توانند درختی بزرگ و تنومند را از بین ببرند؟

برداشت: ای درخت هنر، تو پایدار و استوار هستی و هم میوه‌هایی خوش‌طعم تولید می‌کنی و هم سایه‌ای خنک و آرام فراهم می‌سازی.

برداشت: در مورد نیکی و کمک به دیگران صحبت‌های زیادی کردیم، اما این کمک کردن نیاز به شرایط خاصی دارد و نمی‌توان با هر کسی این کار را انجام داد.

برداشت: به مردم آزار نرسان و مال دیگران را نبر، زیرا کسی که از بدی‌ها و مشکلات رنج می‌برد، به مانند پرنده‌ای است که از آنچه دارد، محروم شده است.

برداشت: چرا به کسی که دوست توست اجازه می‌دهی با چوب و سنگ به او حمله کند؟

برداشت: بی خیال موانع و سختی‌ها باش و درختی را بپرور که میوه و ثمری داشته باشد.

برداشت: کسی را که شایستگی رهبری و زمامداری دارد به عنوان مقام عالی‌رتبه انتخاب کن، زیرا کسی که بر افرادی که در جایگاه پایین‌تری هستند، تسلط ندارد، نمی‌تواند بار مسئولیت را به‌خوبی به دوش بکشد.

برداشت: از هر جا که ظالمی وجود دارد، رحمتی بر او نمی‌تواند بر جهان سنگینی کند.

برداشت: کشته شدن یک آتش‌سوز خوب از روشنایی یک چراغ به این بهتر است که باعث آزار و رنج دیگران نشود و زندگی‌شان را تحت تاثیر منفی قرار ندهد.

برداشت: هر کسی که به دزد رحم کند، خود به اقداماتی خواهد پرداخت که به او آسیب می‌زند.

برداشت: کسانی که به دیگران ستم می‌کنند، باید به عواقب کار خود فکر کنند. این که ظلم و بی‌عدالتی در جامعه وجود دارد، موجب می‌شود که عدالت و انصاف به آن‌ها پاسخگو باشد.