بخش ۲۷ - حکایت پدر بخیل و پسر لاابالی

برداشت: شخصی بود که شجاعت‌ هزینه کردن نداشت، با‌آنکه پول داشت، توان و جرات خوردن و خرج کردن نداشت.

برداشت: نه می‌خورد و خرج می‌کرد که آسایش بیابد، و نه داد و دهشی می‌کرد که فردای (روز قیامت) بهره‌ای ببرد.

برداشت: پیوسته و شب و روز در فکر (شمارش و افزودن‌) پول و زرش بود و پول‌ و زر اسیر او (یعنی پولی که به‌دستش می‌رسید اسیر می‌شد و دیگر از دستش به‌در نمی‌شد)

برداشت: روزی پسرش، دزدکی دریافت که آن خسیس، کجا زر و سیم‌هایش را پنهان می‌کند.

برداشت: از آن خاک که پنهانش کرده بود بیرونش آورد و زر را بر باد داد و بجای زر، سنگی در آنجا گذاشت.

برداشت: زر و پول در دست آن جوانمرد و عیار نپایید، از یک دستش که گرفت به دست دیگر (‌فورا) خرج کرد.

برداشت: (همچنین آن پسر) قمارباز بازنده‌ای بود که کلاه و دستارش در بازار گرو بود (یعنی مقروض بود)  کم‌زن‌: قمارباز بازنده.  میزر: دستار.

برداشت: (از یک سو) پدر چنگ ‌(غُصه) بر گلوی خود می‌فشرد و از سوی دیگر پسر، مطرب و چنگی آورده بود (و خوش‌گذرانی می‌کرد)  چنگی‌: نوازنده چنگ.    نایی‌: نوازنده نی.

برداشت: پدر، بدحال و گریان تمام شب را نخوابید و پسر صبح‌گاه به او گفت:

برداشت: زر و پول برای خرج کردن است ای پدر! اگر بمانَد با سنگ چه فرقی دارد؟

برداشت: زر را از (معدن و) سنگِ سخت بیرون می‌آورند که با دوستان و عزیزان خرج کنند.

برداشت: زر و پول در دست آدم مال‌پرست و زراندوز، انگار که به‌دست نیامده و هنوز در زیر زمین و در سنگ است.

برداشت: وقتی که با خانواده‌ات بد و نامهربان هستی، اگر مرگ تو را آرزو کنند، گله مکن و شکایت نداشته باش.

برداشت: وقتی که بد‌اخلاق و خشم‌ناک هستی زمانی از تو راضی می‌شوند که دچار مرگ شوی.

برداشت: آدم خسیسی که ثروتمند است همچون طلسمی است که بالای گنج گذاشته‌اند.

برداشت: اینکه چندین سال این زر همچنان باقی است ، به این دلیل است که چنین طلسمی همواره بر سر آن بوده است ( کنایه از این که این پدر اگر این سرمایه را خرج میکرد و یا بخشش می نمود ، این سرمایه تا الان باقی نمی ماند )

برداشت: ناگهان مرگ و اجل، آن طلسم را در هم می‌شکند و به آسانی ثروتش را تقسیم می‌کنند.

برداشت: پس از بار بردن و جمع کردن، با مشقت زیاد همچون مورچه؛ خرج کن و بخور پیش از آنکه بمیری.

برداشت: سخنان سعدی‌، همه مثال و ضرب‌المثل و پند است و برای تو سودمند، اگر به‌کار ببری.

برداشت: حیف است از این (پند‌ها) روی بگردانی؛ که از این می‌توانی دولت و بخت بیابی.